برادرش يا پس از برادرش به دنيا آمد . صَوِفَ - يَصْوَفُ صَوَفاً [ صوف ] الكبشُ : گوسفند داراى پشم زياد شد . صَوَّفَ - تَصْوِيفاً [ صوف ] ه : او را پشمينه پوش ( صوفى ) كرد . الصُّوف - ج أَصْواف [ صوف ] : پشم گوسفند . الصُّوفَان - [ صوف ] : ماده ايست در قارچ پر سوراخ كه نرم و خشك است ؛ « فُطْر الصُّوفان » : گونه اى قارچ كه بر روى ساقهء درختان رويد . الصَّوْفان - [ صوف ] : آنكه داراى پشم زياد است ، پر پشم . الصُّوفَانَة - واحد ( الصُّوفَانِ ) است . الصَّوْفَانَة - مؤنث ( الصَّوفان ) است . الصُّوفَة - يك قطعه پشم ؛ « صُوفَتُه حَمْراءُ » كنايه از كسى است كه در معرض تُهمت و سوء ظن قرار گيرد . صَوْفَرَ - صَوْفَرَةً : مرادف ( صَفَرَ ) است . الصُّوّفِيّ - صوفى ، مفرد ( الصّوفِية ) است . الصُّوفِيَّة - [ صوف ] : آنان كه ترك دنيا و لذات آن را نموده و به سوى خداوند توجه نمايند ، صوفيان . صَوَّلَ - تَصْوِيلًا [ صول ] البَيْدرَ : خرمنگاه را تميز و پاك كرد ، - الشيءَ : آن چيز را پاك كرد ، گرد و خاك چيزى را با آب شُست همچنان كه گندم را شويند . الصُّولَة - [ صول ] : « صُولَةُ الحنطةِ » : آنچه كه از گندم با آب شسته و پاك شود . الصَّوْلَة - [ صول ] : راه پيمايى و حملهء جنگى ، سيلى زدن ، چيره شدن ، قدرت و توانايى . الصوْلَجان - ج صَوَالِجَة [ صلج ] : چوبدستى سر كج ، چوگان ؛ « صَوْلَجانُ المَلِك » : عصاى سلطنت . الصَّوْلَجَانَةَ - ج صَوَالِجَة [ صلج ] : مرادف ( الصَّولجان ) است . صَوَّمَ - تَصْوِيماً [ صوم ] ه : او را وادار به روزه گرفتن كرد . الصَّوْم - [ صوم ] : مص ، و - ج أَصْوَام : روزه ، روزه دار ، دست از كار كشيدن ، و نزد مسيحيان روزه گرفتن از نيمهء شب تا ظهر است ؛ « شَهرُ الصَّوْم » : ماه رمضان . صَوْمَعَ - صَوْمَعَةً [ صمع ] البناءَ : ساختمان را بلند ساخت ، - الشَّيْءَ : آن چيز را جمع آورى كرد . الصَّوْمَع - ج صَوَامِع [ صمع ] : دير نصارى ، كوه يا جاى بلندى كه راهب و يا متعبد مسيحى در آن به تنهايى سكونت كند . الصَّوْمَعَة - ج صَوَامِع [ صمع ] : مُرادف ( الصَّومَع ) است ، لباس دينى علماى مسيحى . الصَّوْن - [ صون ] : محافظت و نگهدارى . الصُّيَاب - [ صيب ] : مرادف ( الصيَّاب ) است . الصُّيَّاب - [ صيب ] : هر چيز خالص ، بهترين از هر چيزى . الصُّيَابَة - [ صيب ] : مرادف ( الصُّياب ) است . الصُّيَّابة - [ صيب ] : مرادف ( الصُّيَّاب ) است ، « هُوَ صُيَّابَةُ قَومه » : او بزرگ قوم خود است ، « صُيَّابَةُ القَوْمِ » : گروه آن قوم . الصَّيَّاح - آنكه بسيار فرياد زند . الصَّيَّاد - [ صيد ] : شكارچى ، - ( ح ) : شير . الصَّيَار - ج صِيران [ صور و صير ] : گلهء گاو . الصِّيَارَة - ج صِير و صِيَر [ صير ] : آغل گوسفند و گاو . الصَّيَّاغ - [ صوغ ] : سازندگان طلا آلات ، زرگران ، مرادف ( الصوَّاغ ) است . الصِّيَاغة - [ صوغ ] : زرگرى . الصُّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّوان ) است . الصَّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّفوان ) است . الصِّيَان - ج أَصْوِنَة [ صون ] : جاى لباسى و كتاب مرادف ( الصُّوان ) است . الصِّيَانَة - [ صون ] : محافظت و نگهدارى . الصَّيِّب - [ صوب ] : ابر باران دار . الصِّيت - [ صوت ] : نام نيك . الصَّيِّت - [ صوت ] : آنكه صداى رسا دارد ، بلند آواز . الصِّيتَة - [ صوت ] : مرادف ( الصِّيْت ) است . صَيَّحَ - تَصْيِيحاً [ صيح ] : بسيار فرياد كشيد ، - تِ الريحُ او الشَّمسُ البَقَلَ : باد و يا آفتاب سبزيها را خشك كرد ، - الشيءَ : چيزى را شكست و دو نيم كرد . صِيحَ - [ صيح ] بهم : ترسيدند ، - فيهِم : نابود شدند . الصيْحَة - [ صيح ] : اسم مرة از ( صاحَ ) است ، عذاب ، چپاول ناگهانى كوى . صَيِدَ - يَصْيَدُ صَيَداً [ صيد ] : گردن آن مرد كج شد . الصَّيْد - [ صيد ] : مص ، شكار ، آنچه كه شكار شود . الصِّيد - [ صيد ] : مرادف ( الصَّيْد ) است . الصَّيَد - [ صيد ] : مص ، گونه اى بيمارى كه در شتران پديد مىآيد و آب از بينى آنها جارى مىشود و گردن آنها از حركت به چپ يا راست باز مىايستد . الصَّيْداء - [ صيد ] : مؤنّث ( الأَصْيَد ) است ، ريگ ؛ « ارضُ صَيْداءُ » : زمين سخت و محكم . الصَّيْدَاح - [ صدح ] : آوازخوان و مرادف ( الصَّادِح ) است . الصَّيْدَح - [ صدح ] : آواز خوان و مرادف ( الصَّادِح ) است . الصَّيْدَحِيّ - [ صدح ] : آواز خوان و مرادف ( الصَّادِح ) است . الصَّيْدَلَانيّ - دارو ساز مرادف ( الصَّيْدَلي ) است . الصَّيْدَلة - دارو فروشى . الصَّيْدَلِيّ - دارو فروش . الصَّيْدَلِيَّة - داروخانه . صَيَّرَ - تَصْييراً [ صير ] ه : آن را دگرگون ساخت و بگونه اى ديگر تغيير داد . الصَّيِّر - [ صور ] : زيباروى . الصِّيرَة - ج صِير و صِيَر : آغل گاو و گوسفند ، مرادف ( الصِّيَارَة ) است .